27.8.26

Audición 464: a clásica

Sábado 5 de setembro de 2026, 19:00 horas

Igrexa dos Escolapios

Orquestra clásica de Vigo



ORQUESTA CLÁSICA DE VIGO “a clásica”

A Orquesta Clásica de Vigo, decana de Galicia, naceu en 1984 da man do seu director titular e artístico Manuel Martínez Álvarez-Nava, configurando un proxecto que ofrece a súa programación anual na cidade de Vigo.

Nos 40 anos de historia da entidade, as obras interpretadas superan as 500, sendo isto un exemplo de aposta pola diversidade na música. Nos últimos anos realizou propostas de danza, cinema en directo, bandas sonoras, propostas actuais e obras consagradas.

Trátase dunha formación que aposta pola innovación, os novos formatos e o traballo entre disciplinas, espazos e estilos. Polos seus atrís pasaron máis de 650 instrumentistas de toda Galicia e do Norte de Portugal, con máis de 140 solistas. A Orquestra Clásica de Vigo non entende de estilos ou etiquetas na súa programación, que se acolle como unha oportunidade para explorar a riqueza do patrimonio musical e atraer a públicos distintos aos da música clásica tradicional.

 

DANIEL SANMARTÍN NIETO director e clavecinista

Nado en Pontevedra, Daniel completa as ensinanzas profesionais de música en Percusión e Piano e, no Conservatorio Superior de Música de Vigo, obtén os títulos superiores en Etnomusicoloxía e Musicoloxía Histórica baixo a titoría de Javier Jurado, coas máximas cualificacións e premio extraordinario fin de estudos. No Conservatorio Santa Cecilia de Roma acada cum laude os diplomas de segundo ciclo en Disciplinas Históricas, Críticas e Analíticas da Música —baixo a supervisión de Cecilia Campa—, en Cravo e Teclados Históricos —como discípulo de Enrico Baiano— e en Órgano e Composición Organística —baixo a guía de Alberto Pavoni—, completando a súa formación co estudo da Dirección.

No ámbito académico, colaborou como relator con entidades como a Pontificia Universidade Lateranense, o Conservatorio de Roma, o Museo de Arte Contemporánea de Vigo, a Fundación G. P. da Palestrina ou a asociación Nuova Consonanza. Así mesmo, ten desempeñado diversas funcións editoriais en máis de trinta publicacións de carácter musical e musicolóxico.

Cun interese artístico que se estende da música antiga ata a creación contemporánea interdisciplinar, ten ofrecido concertos como solista ao cravo, fortepiano e órgano en institucións como o Museo Nacional de Instrumentos Musicais de Roma, a sala académica do conservatorio da mesma cidade, a Fundación Varrone de Rieti, o Festival Internacional de Percusión de Almería, o festival Un organo per Roma ou o festival Híbridas de Santa Clara en Pontevedra —co acompañamento da Orquesta Clásica de Vigo—.

Colaborador habitual da Clásica, exerce como vicedirector artístico do festival organístico 8pés desde a súa primeira edición, do ano 2021.

 

 

 

TEMPO DE DANZA

Tradicións e transformacións musicais baixo o reinado de Luís XV

 

      Este programa evoca o dobre universo que marcou a Francia posterior ao Grand Siècle : dun lado, a Arcadia bucólica, cos seus praceres pastorís e danzas idílicas; doutro, o esplendor da corte, reflexo dunha orde xerárquica que exalta a través do simbolismo pastoril a figura dun rei taumaturgo. Así, a lira, emblema da música e da natureza idealizada, atópase co cetro, símbolo do poder real, nun diálogo sonoro onde o pastoril e o rexio se funden na linguaxe refinada do tardobarroco francés.

A danza, que fora elevada a linguaxe política e social na corte de Luís XIV de Francia, o Rei Sol, mantense e transfórmase progresivamente durante o reinado do seu bisneto e sucesor, Luís XV, contexto no que se sitúan as obras deste programa. Esta manifestación artística continúa a funcionar como código compartido entre o ámbito cortesán e o teatro, contribuíndo a establecer un imaxinario idílico no que o mundo pastoril preséntase como proxección idealizada da propia orde social, integrando natureza e poder nun mesmo marco simbólico. As diferentes pezas recollidas neste concerto constitúen o vocabulario desta tradición, cuxa estabilidade formal non impide unha evolución significativa na súa escritura musical.

 

 

PROGRAMA

 

I.- Jean-Féry Rebel (1666-1747)

Les Plaisirs champêtres

1.- Musette-Gavotte-Musette                                                      2.- Chaconne

3.- Passepied                                                  4.- Bourrée-Rigaudon-Bourrée

 

II.- Mademoiselle Duval (ca. 1718-post 1775)

Les Génies, ou Les caractères de l’Amour

(suite para orquestra da ópera-ballet)

1.- Ouverture    2.- Premier et deuxième menuet    3.- Air pour les Génies    4.- Ritournelle    5.- Marche    6.- Ritournelle    7.- Air    8.- Prélude gai, sans vitesse    9.- Premier et deuxième passepied    10.- Passacaille    11.- Sarabande    12.- Premier et deuxième tambourin    13.- Ritournelle    14.- Rondeau

 

III.- Jean-Philippe Rameau (1683-1764)

Castor et Pollux (suite para orquestra da traxedia lírica)

1.- Ouverture    2.- Air pour les Athlètes    3.- Premier et deuxième tambourin    4.- Menuet    5.- Première et deuxième gavotte vive pour  un génie qui préside aux constellations    6.- Air très gai    7.- Premier et deuxième passepied    8.- Chaconne pour les Génies

 

                                                                         Texto: Daniel Sanmartín Nieto

16.8.26

Audición 463: Caspervek. Cine-concerto en O Saviñao

 24 de agosto de 2026, Auditorio de Escairón, 20:00 horas

Ciclo de cine-concerto na contorna: O Saviñao.

V Festa da Vendima. Patrocinado polo Concello de O Saviñao

Grupo Caspervek 

 

CASPERVEK
Comezos.
Caspervek Trío fundouse en 2013 polo pianista Brais González e o percusionista Blas Castañer. A súa primeira actuación foi en xaneiro de 2014, interpretando unha partitura orixinal e improvisada para o Nosferatu de F. W. Murnau. Un mes máis tarde, o violinista Eduards Vecbastiks uniuse ao dúo e comezaron a escribir novas bandas sonoras para as obras mestras do expresionismo alemán. Nos seus primeiros catro meses de actividade, a banda estreou catro bandas sonoras. A prensa local especializada definiu este debut como "a gran sorpresa de 2014".

Primeiros anos
O trío alcanzou rapidamente certo recoñecemento local, tocando nalgúns dos principais festivais da rexión como o Via Stellae ou o Festival Sinsal. Un ano máis tarde, Caspervek faría a súa primeira xira europea. Unha viaxe que lles levou a actuar nunha ducia de países do continente, estreando cinco novas bandas sonoras e actuando en importantes escenarios como o Museo Nacional de Estonia, o Auditorio Baltais Fligelis de Letonia ou a Galería FLUX de Budapest. Nos anos seguintes, Caspervek seguiría actuando noutros importantes escenarios europeos como a Lytgen Station de Copenhague, o GORS de Rezekne ou o Kalnciema Kvartals de Riga. En 2015 e 2016, Caspervek formou parte da programación de The Urban Beach Cinema, un dos maiores cinemas ao aire libre de España, onde ofreceu máis de dez películas mudas ante miles de persoas. O 26 de outubro de 2016 fixo o seu primeiro cine-concerto para a Sociedad Filarmónica de Monforte de Lemos.

Anos intermedios
En 2016, unha nova violinista, Raquel Fernández, uniuse á formación, mentres que Eduards trasladouse a Alemaña. Durante estes anos, o grupo acentuou o seu interese nos concertos didácticos, traballando estreitamente con festivais de cinema e institucións académicas para desenvolver programas específicos que achegasen o cinema mudo e o patrimonio cinematográfico aos nenos. Como resultado deste traballo, o grupo ofreceu concertos educativos no Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela), o Teatro Afundación (Vigo), ou o Centro Cultural Záhrada en Banska-Bystrica (Eslovaquia), así como en ducias de escolas e colexios de toda España.

Novos camiños
En 2019 o grupo decide afastarse da súa formación como trío para evolucionar cara a un ensamble modular segundo as necesidades de cada película. Esta nova etapa comeza coa estrea do proxecto máis ambicioso da historia de Caspervek: unha épica representación da paixón de Juana de Arco de C. T. Dreyer cun coro de 24 cantantes e un conxunto de 12 músicos que se estrea en maio de 2019 ante un cheo total en Vigo, en Monforte representouse o 18 de novembro de 2022. Desde entón, a filosofía de Caspervek e facilitar a incorporación de novos músicos á banda. Así mesmo desde 2019, Caspervek acorda con Tolemias, pioneira na distribución de concertos en streaming, sendo este o primeiro proxecto que integra o cinema mudo coas novas tecnoloxías multiángulo.

O NAVEGANTE


 

O filme

Rollo Treadway, un mozo absurdamente rico e mequeiro, decide de forma impulsiva propoñerlle matrimonio á súa veciña, Betsy O'Brien. Sen perder tempo, envía ao seu mordomo para reservar un cruceiro de lúa de mel con destino a Honolulu. Pero cando Betsy rexeita a súa proposta repentina, Rollo decide emprender a viaxe de todos os xeitos. Esa mesma noite, por un erro coa sinalización do peirao, sobe ao barco equivocado: o Navigator, que acaba de ser vendido polo pai de Betsy a un país estranxeiro... e en conflito. Por azares do destino, Betsy tamén termina a bordo, e a parella deberá sobrevivir xuntos —e sós— á deriva no medio do océano, sen tripulación, sen habilidades náuticas… e rodeados de trampas cómicas.
O contraste entre os refinados modais de Rollo e as esixencias mecánicas do barco xera algúns dos momentos máis hilarantes do cinema mudo: desde intentos torpes de cociñar ata loitas por acender unha estufa de carbón ou manipular ferramentas náuticas. A comedia desprázase do interior do barco a escenas submarinas, e culmina cunha secuencia de mergullo absolutamente innovadora para a súa época, que marcou un fito no uso de equipos acuáticos no cinema.
The Navigator é unha das películas máis exitosas e orixinais de Buster Keaton, e tamén, das máis ambiciosas desde o punto de vista técnico. A súa premisa combina o slapstick máis físico cunha elegante crítica social: dous privilexiados incapaces de valerse por si mesmos, obrigados a enfrontarse á realidade sen criados, comodidades nin terra firme.
A orixe de The Navigator foi case accidental: o escenógrafo Fred Gabourie descubriu o antigo transporte militar USAT Buford nun estaleiro de San Francisco. Keaton viu o seu potencial e convenceu ao seu produtor Joseph Schenck de alugalo por 25.000 dólares, con tripulación incluída. O barco foi rebautizado como The Navigator, e máis de 60 persoas traballaron durante 10 semanas a bordo, incluíndo a mariñeiros reais encargados de operar a embarcación.
A película foi o maior éxito comercial de Keaton, e hoxe considéraselle unha das súas obras máis redondas en termos de ritmo, humor visual e exploración temática. A súa idea do home moderno perdido entre máquinas que non comprende —tema recorrente en Keaton— alcanza aquí a súa máxima expresión.
En 2018, a Biblioteca do Congreso de EE. UU. seleccionou The Navigator para a súa conservación no National Film Registry, pola súa importancia cultural, histórica e estética.

A banda sonora

“The Navigator” permitiu a Brais González combinar na súa partitura os elementos tradicionais presentes nas súas composicións para comedias de humor con outros elementos musicais, como cancións mariñeiras, música tribal e música de películas de aventuras dos anos 50.

NOTAS: As escenas submarinas, revolucionarias para a época, inclúen equipos de mergullo reais e foron filmadas con gran dificultade técnica. A película foi analizada como unha sátira sobre a dependencia moderna da tecnoloxía, un tema que décadas despois exploraría o cinema de Chaplin ou Jacques Tati.                           

Texto CASPERVEK