Audición 457: Orquestra KV2211

Sábado 3 de Janeiro 2026

Auditorio do edificio multiusos de Monforte, 19:00 horas

 

 

 

 

ORQUESTRA XUVENIL

 Georg Philipp Telemann

 - Concierto para viola y orquesta en sol mayor

 - Largo 

- Allegro 

-Andante

 -Presto

 Violas solistas: 

1° y 2° Valentina Ruiz 

3° y 4° Lucía Rodríguez 

 

 Leopold Mozart 

 Sleigh Ride (Paseo en trineo) 

- Intrada, Allegro maestoso

 - Sleigh Ride, Allegretto 

- La dama tiene frío, Andante molto 

- Empieza el baile, Menuet

- Fin del baile, Rondo  

 

ORQUESTRA INFANTIL

 - Cuento de Anthalasia.Escrito para la Orquesta por Raquel Fernández. Con música de Vaughan Williams (basada en Fantasía en un tema de Thomas Tallis) 

-Canciones navideñas tradicionales

Audición 456: Concerto Lírico Emilia Pérez e Lucas López López

29-12-25, 20:15 horas, 

Casa da Cultura Poeta Lois Pereiro

 

Anteriormente se había anunciado la actuación junto a Emilia Pérez pero por motivos de salud actuará Lucas López junto al pianista Miguel Valls.

 

Entrevista en Ondacero Monforte a Lucas López y Antonio Prado.

 

LUCAS LÓPEZ LÓPEZ, BARÍTONO

MIGUEL VALLS MARTÍNEZ, Piano 

Lucas López López:

Nado no ano 2000, Lucas López é graduado superior en piano e canto polo Conservatorio Superior de Música de Vigo. Actualmente continúa os seus estudios de canto na Zürcher Hochschule der Künste (Suiza) baixo a tutela do tenor Werner Güra. Obtivo o 1º premio no VIII Concurso de Solistas del CSMVigo. Tamén foi gañador das XXIV e XXV edicións do Concurso Mirna Lacambra, debutando así na temporada de Òpera a Catalunya. Recentemente acadou o Premio Andrés Gaos no VI Concurso de Canto Compostela Lírica, así como diferentes galardóns no XVI Concours International de la Mélodie de Gordes.
Formou parte da Ton Koopman Academy en Den Haag, Holanda, ademáis de ser membro da Bachcelona Akademie. Participou en ciclos de concertos como o International M.K. Festival Ciurlionis en Palanga (Lituania), “Música para una época” do Museo de Belas Artes de A Coruña; “Músicas abertas”, da Banda Municipal de Santiago de Compostela; ou “Novas voces galegas”, de Amigos da Ópera de A Coruña. Protagonizou produccións de Die Zabuberflöte, Il barbiere di Siviglia, The telephone, Il segreto di Susanna, Dido and Aeneas, Carmina Burana e  The echanted Pig, entre outros títulos.

 

 Miguel Valls Martínez 

Graduado superior na  especialidade de piano polo Conservatorio Superior de Música da Coruña, dende moi cedo centra a súa atención no eido da música de cámara e o acompañamento pianístico. 
En Coruña estudia coa pianista Anna Mirzoyan e posteriormente trasládase a Utrecht para estudiar con Alan Weiss.
 Como pianista acompañante participa en diversos cursos, ciclos de música de cámara e  concursos.
Recibe formación de pianistas como Robert Shugarov, Levon Hovsepian, Albert Attenelle, Domenico Codispoti, Jeremy Chaulk y Sebastián Colombo.
Dende o ano 2019 é funcionario de carreira do corpo de profesores de música e artes escénicas no conservatorio profesional de Santiago de Compostela

 

 

Programa

Neue Liebe (de Mörike-Lieder) Hugo Wolf (1860 - 1903)

Ridonami la calma Paolo Tosti (1846 - 1916)

So we'll go no more a roving Maud Valérie White (1855 - 1937)

Album für die Jugend Op.68 nº30 Robert Schumann (1810 – 1856) piano solo

L'orage c'est calmé (de Pêcheurs de perles) Georges Bizet (1838 - 1875)

Warm as the autumn light (de Ballad of Baby Doe) Douglas Moore (1893 - 1969)

Ein Traum (de 6 Lieder op. 48) Edvard Grieg (1843 - 1907)

--pausa--

Cántiga do neno da tenda (de Seis poemas galegos) Isidro Maiztegui (1905 - 1996)

Cuba dentro de un piano (de Cinco canciones negras) Xavier Monstalvatge (1912 - 2002)

Danza de la moza donosa (de Danzas argentinas op.2)

Alberto Ginastera (1916 – 1983) piano solo

Dile (de Don Manolito) Pablo Sorozabal (1897 - 1988)

Luché la fe por el triunfo (de Luisa Fernanda) Federico Moreno Torroba (1891 - 1982)

Audición 455- Cine Concerto Caspervek en Pantón

 30 - 11 - 2025 ás ás 18,00 h.

Casa da cultura de PANTÓN

Patrocinado polo Concello de Pantón

CASPERVEK
Comezos
Caspervek Trío fundouse en 2013 polo pianista Brais González e o percusionista Blas Castañer. A súa primeira actuación foi en xaneiro de 2014, interpretando unha partitura orixinal e improvisada para o Nosferatu de F. W. Murnau. Un mes máis tarde, o violinista Eduards Vecbastiks uniuse ao dúo e comezaron a escribir novas bandas sonoras para as obras mestras do expresionismo alemán. Nos seus primeiros catro meses de actividade, a banda estreou catro bandas sonoras. A prensa local especializada definiu este debut como "a gran sorpresa de 2014".

Primeiros anos
O trío alcanzou rapidamente certo recoñecemento local, tocando nalgúns dos principais festivais da rexión como o Via Stellae ou o Festival Sinsal. Un ano máis tarde, Caspervek faría a súa primeira xira europea. Unha viaxe que lles levou a actuar nunha ducia de países do continente, estreando cinco novas bandas sonoras e actuando en importantes escenarios como o Museo Nacional de Estonia, o Auditorio Baltais Fligelis de Letonia ou a Galería FLUX de Budapest. Nos anos seguintes, Caspervek seguiría actuando noutros importantes escenarios europeos como a Lytgen Station de Copenhague, o GORS de Rezekne ou o Kalnciema Kvartals de Riga. En 2015 e 2016, Caspervek formou parte da programación de The Urban Beach Cinema, un dos maiores cinemas ao aire libre de España, onde ofreceu máis de dez películas mudas ante miles de persoas. O 26 de outubro de 2016 fixo o seu primeiro cine-concerto para a Sociedad Filarmónica de Monforte de Lemos.

Anos intermedios
En 2016, unha nova violinista, Raquel Fernández, uniuse á formación, mentres que Eduards trasladouse a Alemaña. Durante estes anos, o grupo acentuou o seu interese nos concertos didácticos, traballando estreitamente con festivais de cinema e institucións académicas para desenvolver programas específicos que achegasen o cinema mudo e o patrimonio cinematográfico aos nenos. Como resultado deste traballo, o grupo ofreceu concertos educativos no Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela), o Teatro Afundación (Vigo), ou o Centro Cultural Záhrada en Banska-Bystrica (Eslovaquia), así como en ducias de escolas e colexios de toda España.

Novos camiños
En 2019 o grupo decide afastarse da súa formación como trío para evolucionar cara a un ensamble modular segundo as necesidades de cada película. Esta nova etapa comeza coa estrea do proxecto máis ambicioso da historia de Caspervek: unha épica representación da paixón de Juana de Arco de C. T. Dreyer cun coro de 24 cantantes e un conxunto de 12 músicos que se estrea en maio de 2019 ante un cheo total en Vigo, en Monforte representouse o 18 de novembro de 2022. Desde entón, a filosofía de Caspervek e facilitar a incorporación de novos músicos á banda. Así mesmo desde 2019, Caspervek acorda con Tolemias, pioneira na distribución de concertos en streaming, sendo este o primeiro proxecto que integra o cinema mudo coas novas tecnoloxías multiángulo.

O MAQUINISTA DA XERAL
O filme

Unha das grandes comedias de todos os tempos e o traballo crave da carreira de Buster Keaton.

Johnnie Gray é maquinista do tren The Xeneral e está namorado de dúas cousas: a súa locomotora… e a súa prometida, Annabelle Le. Cando estala a Guerra Civil Americana, Johnnie tenta alistarse no exército confederado, pero é rexeitado por ser considerado máis útil como maquinista —aínda que non llo explican—. Tras ser malinterpretado pola familia de Annabelle, ela esíxelle que non lle falará máis ata que o vexa con uniforme. Cando un comando da Unión rouba o seu tren, levándose a bordo tamén a Annabelle, Johnnie emprende unha persecución épica para recuperar a ambas: o seu amor e a súa locomotora. Inspirada por un feito real ocorrido durante a Guerra Civil —a chamada Great Locomotive Chase—, The Xeral é hoxe considerada unha dos cumes absolutos do cinema mudo e unha das mellores películas de todos os tempos. Con todo, no momento da súa estrea en 1926, foi un fracaso comercial e crítico. A mestura de comedia, acción e guerra non foi ben recibida polo público da época, e a película apenas recuperou a metade do seu enorme orzamento, que superaba os 750.000 dólares, financiados polo propio estudo de Keaton.
As consecuencias foron devastadoras: Keaton perdeu a súa independencia como director e foi forzado a asinar con Metro-Goldwyn-Mayer, o que marcou o declive da súa carreira como creador libre.
E con todo, co paso das décadas, The Xeral foi revalorada como unha obra mestra total, o exemplo perfecto de como fusionar comedia física, narración cinematográfica precisa e coreografías mecánicas imposibles. A persecución de trens que ocupa gran parte da película é unha proeza técnica sen precedentes, realizada sen efectos especiais nin maquetas: os trens son reais, e Keaton realiza as acrobacias cunha frialdade case sobrehumana.
En 1989, The Xeral foi unha das primeiras películas seleccionadas para formar parte do National Film Registry da Biblioteca do Congreso de EE. UU. polo seu valor "cultural, histórico ou estético". Foi incluída en numerosas listas das mellores películas da historia, incluíndo o Sight & Sound Poll, onde foi votada como a 8ª mellor película en 1972 e a 10ª en 1982. O crítico Roger Ebert incluíuna no seu Top 10 persoal e na súa serie The Great Movies.

A banda sonora
A banda sonora de Caspervek para "The Xeral" presenta unha interesante combinación do estilo habitual das comedias slapstick (uso de jazz clásico e swing) coa presenza de melodías de música folclórica americana e sons que lembran ás cancións da Guerra Civil estadounidense.

NOTAS: O tren utilizado para a locomotora The Xeral foi un auténtico modelo de época, restaurado e adaptado para a película. Na rodaxe, Keaton estivo a centímetros da morte en varias acrobacias sobre o tren, incluíndo unha escena na que se balancea sobre a engrenaxe en marcha. 

 

 Texto CASPERVEK

Audición 454: Xingro's Big Band -- Nova data

 

Nova data

2 de decembro

 

 2 - 12 - 2025 ás 20: 15 h.

CASA DA CULTURA Poeta Lois Pereiro

 

Trombóns: Toño Gómez; Pedro Martínez; Jándri Gómez; Antonio Rodríguez
Piano: teclados: Iker RodríguezContrabajo;
Bajo eléctrico: Lucas Martínez
Batería: Alejandro Gómez
Percusión: Noelia Leite


A Xingro’s Big Band naceu no ano 2015 coa vontade de achegar ao público a música contemporánea e o jazz, explorando novas sonoridades dentro do formato clásico de big band. A formación está dirixida por Jose Pérez Arias e ten a súa sede na provincia de Pontevedra, concretamente no Conservatorio de Música Víctor Ureña de Redondela, onde realiza os seus ensaios habituais.
A banda está composta por profesores e alumnado do Conservatorio Víctor
Ureña e do Conservatorio Profesional Manuel Quiroga de Pontevedra. Conta coa plantilla tradicional dunha big band: cinco saxofonistas —algúns tamén especialistas en clarinetes e frauta—, cinco trompetas que alternan con fliscornos, catro trombóns que dobran a bombardino ou tuba segundo as necesidades do repertorio, e unha sólida sección rítmica formada por contrabaixo, piano, teclados, percusión e batería. Completa a formación unha voz feminina, versátil e expresiva, que aborda con naturalidade estilos que van dende o jazz e o pop ata o rock ou a música tradicional galega.
Dende a súa presentación no Centro Dotacional de Torroso, A Xingro’s Big
Band percorreu numerosas cidades galegas e españolas, actuando en escenarios de Teruel, Yecla e outras localidades. No ano 2025, tivo a honra de abrir o Festival de Jazz de Yecla, celebrado no mes de setembro.
Ao longo da súa traxectoria, a banda desenvolveu unha importante actividade de carácter nacional e internacional, compartindo escenario con formacións como a Big T Band de Tilburg, The River Aa Big Band de Veghel (Países Baixos), a Big Band de Teruel, a Big Band da Casa da Música de Chantada e a Big Band do Conservatorio de Carballo.
A Xingro’s Big Band tamén aposta pola formación e a colaboración artística,
contando con recoñecidos músicos convidados que, ademais de actuar coa banda, impartiron master classes: Pedro Iturralde, Martijn de Laat, Ruud Breuls, David Pastor, Felip Santandreu, Juan Parrilla, entre outros.
Con paixón, compromiso e unha constante vontade de evolución, A Xingro’s
Big Band continúa a consolidarse como unha formación dinámica e prometedora no panorama jazzístico galego.

JOSÉ PÉREZ ARIAS, Director
Trompetista, pianista, compositor arranxista e director.
Nado en Almelo (Países Baixos) no ano 1977, Jose Pérez Arias pertence a unha familia de músicos e desenvolve dende novo unha intensa actividade artística e pedagóxica. Inicia os seus estudos no Conservatorio Superior de Música de Vigo, onde obtén os títulos de Profesor Superior de Piano, Trompeta, Solfexo, Teoría da Música e Repentización. Posteriormente amplía a súa formación en Madrid, especializándose en Armonía, Composición e Instrumentación cos profesores Juan Carlos Panadero e Valentín Ruiz, e completa os seus estudos na Fontys Hogescholen van Tilburg (Países Baixos), onde realiza tamén o Mestrado en Dirección de Orquestra baixo a dirección do mestre Hardy Mertens.
A súa formación complétase con destacados mestres como José Vicente Simeó, Enrique Rioja Lis, José Mª Ortí, Antón García Abril, Emilio Molina, Pedro Iturralde ou Mariano Díaz, entre outros.
No eido da dirección e composición, mantivo unha fonda relación artística e persoal co mestre Víctor Ureña, do que se considera discípulo. Como compositor, Pérez Arias é autor dunha ampla e variada produción que abrangue obras para banda, orquestra, música de cámara, jazz e música para nenos. Entre os seus títulos máis destacados figuran: Reboraina (xunto a Víctor Ureña), Camiños de Ida e Volta, O noso Funk, Reswingdondela, Chupiña, Choqueira, Poemas Saxofónicos, Maruxaa eiga, Alles Paletti (dedicada a Hardy Mertens), Concerto a un amigo para tuba e orquestra, Castaña Pilonga ou Llambión ( dediacada a Toño Gómez)entre moitas outras.
A súa actividade creadora compleméntase cunha importante labor como arranxista e director, con múltiples traballos para banda sinfónica, orquestra, grupos de metais, ensembles de jazz e formacións infantís, entre as que destaca a Chouque Big Band, un proxecto educativo que une alumnado e profesorado dos  conservatorios de Redondela e Pontevedra. Gravou e colaborou en numerosos discos —como Sempre Crescendo, Reswingdondela, Camiña don Saxo, Camiños de Ida e Volta ou A Plena Sombra—, tanto como compositor, arranxista, director, pianista e trompetista.
Na actualidade, é profesor e vicedirector do Conservatorio Profesional de Música Manuel Quiroga de Pontevedra, onde imparte trompeta e dirixe a Banda II. Paralelo a actividade docente dirixe a Xingro´s Big Band, lidera o seu quinteto, participa como arranxista e pianista na Orquestra de Saxos de Redondela, e colabora con numerosas outras bandas.
A súa traxectoria destaca pola versatilidade, a creatividade e o compromiso coa
difusión da música galega contemporánea. 

(TEXTO : XINGRO’S Big Band)


PROGRAMA

1.- Old Friends …………………………………………….. Pedro Iturralde
2.- Don´t get around much anymore ………………...… Duke Ellington
3.- Let´s Fall in love ..... Harold Arlen/ Ted Koehler / Arr: Rusty Dedrick
4.- Castaña Pilonga ............................................................. Jose Pérez
5.- Muxica ....................................................................... Luís Rodríguez
6.- Lela ........................ Rosendo Mato/ A.D.R. Castelao/Arr: Jose Pérez
7.- Llambión .......................................................................... Jose Pérez
8.- Over the Rainbow ................................... Harold Arlen / Yip Harburg
9.- Bésame Mucho ...................... Consuelo Velázquez/ Arr: Jose Pérez
10.- In a mellow tone ....................................................... Duke Ellington
11.- Autumn ...................................... Leaves J. Kosma/ Arr: Jose Pérez
12.- Sofrito Mongo Santamaría& Neal Creque /Arr: M.P. Mossman
13.- Funky Cha Cha ...................................................... Arturo Sandoval
14.- Think ...................................................... Aretha Franklin/ Ted White

453 Percorrendo Castelao - Lucus Ensemble

Casa da Cultura Poeta Lois Pereiro

25 de outubro 2025, 20:15 horas

 

 LUCUS ENSEMBLE

Nace en Lugo no ano 2014. Despois de coincidir en diversos concertos benéficos, un grupo de trece músicos con ampla experiencia interpretativa no ámbito da música clásica e do jazz, decidimos crear unha formación estable, na capital lucense para o desenvolvemento de proxectos musicais adaptados para un grupo de vento, corda, percusión e voz.
Dende entón, levamos interpretado incontables concertos de moi diversa temática por toda a xeografía galega, ata converternos no referente da música de cámara da nosa provincia.
A principal característica identificativa do noso grupo ven determinada porque todos os repertorios interpretados nos anos transcorridos dende a súa creación foron arranxados por músicos do ensemble para o ensemble, o cal nos aporta unha sonoridade totalmente persoal e inconfundible.

Percorrendo CASTELAO

É un proxecto musical que desenvolve LUCUS ENSEMBLE, co gallo do 75 aniversario do pasamento de Castelao, efemérides que se está a celebrar en toda Galicia neste “ANO CASTELAO”.
Unha narración (audio-visual) biográfica é o fío condutor do concerto no  que o grupo LUCUS ENSEMBLE, baseándose nos fitos vitais, creativos e políticos da súa vida, interpreta as pezas musicais relacionadas coas estadías nas que aqueles tiveron lugar, desde o seu nacemento en Rianxo ata o seu repouso no Panteón de Galegos Ilustres en San Domingos de Bonaval de Santiago.

O esquema do concerto é o seguinte:
    • ESTADÍA.- Narración biográfica > Fito salientable > Peza musical >Autor (todo elo coa correspondente imaxe)

    • ESTADÍA 1.- Primeiros anos > Medalla ouro 1909 por “Festa na Aldea” > Festa na Tolda > Gustavo Freire

    • ESTADÍA 2.- Viaxe pola Bretaña > Cruces de pedra > Rapsodie Bretonne > C. Saint-Saens.

    • ESTADÍA 3.- Estatuto de Galiza> Presentación en 1936 en Madrid > Fandango de “Doña Francisquita > Amadeo Vives.

    • ESTADÍA 4.- Valencia e Barcelona (1937)> publicación álbumes de guerra > As Froliñas dos toxos > Música de Toldrá (Vilanova i la Geltrú) e letra de Antonio Noriega Varela.

    • ESTADÍA 5.- Nova York / La Habana > Debuxos de Negros > Obertura Cubana > G. Gershwin.

    • ESTADÍA 6.- Buenos Aires (1940) > Sempre en Galiza; Os vellos non deben namorarse. En 1944 presidente do Consello de Galiza (Montevideo) > El baile de los Morenos > Candombe popular uruguaio.

    • ESTADÍA 7.- Paris (1946-1947) > Ministro sen carteira do goberno republicano no exilio en París > Chanson Espagnole > Ravel, con texto de Rosalía de Castro.

    • ESTADÍA 8.- Retorno a Buenos Aires (1947) > As cruces de pedra na Galiza. Falecemento 7/1/1950.Enterro en Bos Aires. Traslado a Galicia en 1984 > Muiñeira de Pontesampaio > Popular

(TEXTO : LUCUS ensemble)

Concerto XOÁN MONTES AO PIANO

Venres 17 de Outubro de 2025, 20:15 horas

Casa da Cultura de 2025

 

 

O SON DO PASADO QUE CONMOVE O PRESENTE

A idea de divulgar a creación musical dun compositor galego do Rexurdimento é o eixe deste ciclo de concertos de homenaxe a Xoán Montes na súa faceta como pianista.
A súa producción para este instrumento é a parte máis descoñecida do seu catálogo e representa unha parte esencial do patrimonio cultural galego no eido musical.
Os intérpretes encargados da interpretación neste proxecto son Javier Ares Espiño, Jorge Briones Martínez e Pablo Diago Busto, con sólidas traxectorias artísticas e consolidados como referentes na recuperación e posta en valor da música galega dos séculos XIX, XX e XXI.

INTÉRPRETES

Javier Ares Espiño  Doutor pola USC e Catedrático de piano no Conservatorio Superior de Música da Coruña. Autor de varios libros e artigos nunha liña de investigación sobre o compositor galego-arxentino Carlos López García-Picos.

Jorge Briones Martínez     Catedrático de piano acompañante no Conservatorio Superior de Música da Coruña e máster pola UDC. Compatibiliza a súa actividade docente e a xefatura do Departamento de piano acompañante cunha relevante actividade interpretativa centrada en música de compositores galegos dos séculos XIX e XX.

Pablo Diago Busto        Profesor de piano no Conservatorio Profesional de Música da Coruña. Foi gañador de diversos premios no Concurso de Piano Infanta Cristina, no Concurso de Piano “Ciudad de Linares–Marisa Montiel” e no Ciclo de Xoves Intérpretes da Fundación Pedro Barrié de la Maza.

PROGRAMA

PRIMEIRA PARTE 

        
Melodía para a man esquerda, en Do m                 
Scherzo, en Mib M
Muiñeira
Danza habanera nº 1
Mazurca I, en Mi M
Valse III, en Do M
Polca, en Do M

SEGUNDA PARTE

Andante sentimental, en Sib M
Bailados para orquestra. Cuadrilla III: nº 1, 2, 3, 4 e 5
Mazurca, en Do M (a 4 mans)
Bailados (a 4 mans)
Mazurca, en Sib M
Valse, en Do M

Audición 452: Cine Concerto Caspervek - O Navegante

6 de setembro, 20:00 horas

Praza de España de Monforte de Lemos.

CASPERVEK

Comezos

Caspervek Trío fundouse en 2013 polo pianista Brais González e o percusionista Blas Castañer. A súa primeira actuación foi en xaneiro de 2014, interpretando unha partitura orixinal e improvisada para o Nosferatu de F. W. Murnau. Un mes máis tarde, o violinista Eduards Vecbastiks uniuse ao dúo e comezaron a escribir novas bandas sonoras para as obras mestras do expresionismo alemán. Nos seus primeiros catro meses de actividade, a banda estreou catro bandas sonoras. A prensa local especializada definiu este debut como "a gran sorpresa de 2014".

Primeiros anos

O trío alcanzou rapidamente certo recoñecemento local, tocando nalgúns dos principais festivais da rexión como o Via Stellae ou o Festival Sinsal. Un ano máis tarde, Caspervek faría a súa primeira xira europea. Unha viaxe que lles levou a actuar nunha ducia de países do continente, estreando cinco novas bandas sonoras e actuando en importantes escenarios como o Museo Nacional de Estonia, o Auditorio Baltais Fligelis de Letonia ou a Galería FLUX de Budapest. Nos anos seguintes, Caspervek seguiría actuando noutros importantes escenarios europeos como a Lytgen Station de Copenhague, o GORS de Rezekne ou o Kalnciema Kvartals de Riga. En 2015 e 2016, Caspervek formou parte da programación de The Urban Beach Cinema, un dos maiores cinemas ao aire libre de España, onde ofreceu máis de dez películas mudas ante miles de persoas. O 26 de outubro de 2016 fixo o seu primeiro cine-concerto para a Sociedad Filarmónica de Monforte de Lemos.

Anos intermedios

En 2016, unha nova violinista, Raquel Fernández, uniuse á formación, mentres que Eduards trasladouse a Alemaña. Durante estes anos, o grupo acentuou o seu interese nos concertos didácticos, traballando estreitamente con festivais de cinema e institucións académicas para desenvolver programas específicos que achegasen o cinema mudo e o patrimonio cinematográfico aos nenos. Como resultado deste traballo, o grupo ofreceu concertos educativos no Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela), o Teatro Afundación (Vigo), ou o Centro Cultural Záhrada en Banska-Bystrica (Eslovaquia), así como en ducias de escolas e colexios de toda España.

Novos camiños

En 2019 o grupo decide afastarse da súa formación como trío para evolucionar cara a un ensamble modular segundo as necesidades de cada película. Esta nova etapa comeza coa estrea do proxecto máis ambicioso da historia de Caspervek: unha épica representación da paixón de Juana de Arco de C. T. Dreyer cun coro de 24 cantantes e un conxunto de 12 músicos que se estrea en maio de 2019 ante un cheo total en Vigo, en Monforte representouse o 18 de novembro de 2022. Este é o primeiro proxecto que integra o cinema mudo coas novas tecnoloxías multiángulo.

O NAVEGANTE

O filme

Rollo Treadway, un mozo absurdamente rico e mequeiro, decide de forma impulsiva propoñerlle matrimonio á súa veciña, Betsy O'Brien. Sen perder tempo, envía ao seu mordomo para reservar un cruceiro de lúa de mel con destino a Honolulu. Pero cando Betsy rexeita a súa proposta repentina, Rollo decide emprender a viaxe de todos os xeitos. Esa mesma noite, por un erro coa sinalización do peirao, sobe ao barco equivocado: o Navigator, que acaba de ser vendido polo pai de Betsy a un país estranxeiro... e en conflito. Por azares do destino, Betsy tamén termina a bordo, e a parella deberá sobrevivir xuntos —e sós— á deriva no medio do océano, sen tripulación, sen habilidades náuticas… e rodeados de trampas cómicas.
O contraste entre os refinados modais de Rollo e as esixencias mecánicas do barco xera algúns dos momentos máis hilarantes do cinema mudo: desde intentos torpes de cociñar ata loitas por acender unha estufa de carbón ou manipular ferramentas náuticas. A comedia desprázase do interior do barco a escenas submarinas, e culmina cunha secuencia de mergullo absolutamente innovadora para a súa época, que marcou un fito no uso de equipos acuáticos no cinema.
The Navigator é unha das películas máis exitosas e orixinais de Buster Keaton, e tamén, das máis ambiciosas desde o punto de vista técnico. A súa premisa combina o slapstick máis físico cunha elegante crítica social: dous privilexiados incapaces de valerse por si mesmos, obrigados a enfrontarse á realidade sen criados, comodidades nin terra firme.
A orixe de The Navigator foi case accidental: o escenógrafo Fred Gabourie descubriu o antigo transporte militar USAT Buford nun estaleiro de San Francisco. Keaton viu o seu potencial e convenceu ao seu produtor Joseph Schenck de alugalo por 25.000 dólares, con tripulación incluída. O barco foi rebautizado como The Navigator, e máis de 60 persoas traballaron durante 10 semanas a bordo, incluíndo a mariñeiros reais encargados de operar a embarcación.
A película foi o maior éxito comercial de Keaton, e hoxe considéraselle unha das súas obras máis redondas en termos de ritmo, humor visual e exploración temática. A súa idea do home moderno perdido entre máquinas que non comprende —tema recorrente en Keaton— alcanza aquí a súa máxima expresión.
En 2018, a Biblioteca do Congreso de EE. UU. seleccionou The Navigator para a súa conservación no National Film Registry, pola súa importancia cultural, histórica e estética.

A banda sonora

“The Navigator” permitiu a Brais González combinar na súa partitura os elementos tradicionais presentes nas súas composicións para comedias de humor con outros elementos musicais, como cancións mariñeiras, música tribal e música de películas de aventuras dos anos 50.

NOTAS: As escenas submarinas, revolucionarias para a época, inclúen equipos de mergullo reais e foron filmadas con gran dificultade técnica. A película foi analizada como unha sátira sobre a dependencia moderna da tecnoloxía, un tema que décadas despois exploraría o cinema de Chaplin ou Jacques Tati.                           

Texto CASPERVEK