Sábado 5 de setembro de 2026, 19:00 horas
Igrexa dos Escolapios
Orquestra clásica de Vigo
ORQUESTA
CLÁSICA DE VIGO “a clásica”
A Orquesta Clásica de Vigo, decana de Galicia, naceu en
1984 da man do seu director titular e artístico Manuel Martínez Álvarez-Nava,
configurando un proxecto que ofrece a súa programación anual na cidade de Vigo.
Nos 40 anos de historia da entidade, as obras interpretadas
superan as 500, sendo isto un exemplo de aposta pola diversidade na música. Nos
últimos anos realizou propostas de danza, cinema en directo, bandas sonoras,
propostas actuais e obras consagradas.
Trátase dunha formación que aposta pola innovación, os
novos formatos e o traballo entre disciplinas, espazos e estilos. Polos seus
atrís pasaron máis de 650 instrumentistas de toda Galicia e do Norte de
Portugal, con máis de 140 solistas. A Orquestra Clásica de Vigo non entende de
estilos ou etiquetas na súa programación, que se acolle como unha oportunidade
para explorar a riqueza do patrimonio musical e atraer a públicos distintos aos
da música clásica tradicional.
DANIEL
SANMARTÍN NIETO director e clavecinista
Nado en Pontevedra, Daniel completa as ensinanzas
profesionais de música en Percusión e Piano e, no Conservatorio Superior de
Música de Vigo, obtén os títulos superiores en Etnomusicoloxía e Musicoloxía
Histórica baixo a titoría de Javier Jurado, coas máximas cualificacións e
premio extraordinario fin de estudos. No Conservatorio Santa Cecilia de Roma
acada cum laude os diplomas de segundo ciclo en Disciplinas Históricas,
Críticas e Analíticas da Música —baixo a supervisión de Cecilia Campa—, en
Cravo e Teclados Históricos —como discípulo de Enrico Baiano— e en Órgano e
Composición Organística —baixo a guía de Alberto Pavoni—, completando a súa
formación co estudo da Dirección.
No ámbito académico, colaborou como relator con entidades
como a Pontificia Universidade Lateranense, o Conservatorio de Roma, o Museo de
Arte Contemporánea de Vigo, a Fundación G. P. da Palestrina ou a asociación
Nuova Consonanza. Así mesmo, ten desempeñado diversas funcións editoriais en
máis de trinta publicacións de carácter musical e musicolóxico.
Cun interese artístico que se estende da música antiga ata
a creación contemporánea interdisciplinar, ten ofrecido concertos como solista
ao cravo, fortepiano e órgano en institucións como o Museo Nacional de
Instrumentos Musicais de Roma, a sala académica do conservatorio da mesma
cidade, a Fundación Varrone de Rieti, o Festival Internacional de Percusión de
Almería, o festival Un organo per Roma ou o festival Híbridas de Santa Clara en
Pontevedra —co acompañamento da Orquesta Clásica de Vigo—.
Colaborador habitual da Clásica, exerce como vicedirector
artístico do festival organístico 8pés desde a súa primeira edición, do ano
2021.
TEMPO DE DANZA
Tradicións e transformacións musicais baixo o
reinado de Luís XV
Este programa
evoca o dobre universo que marcou a Francia posterior ao Grand Siècle :
dun lado, a Arcadia bucólica, cos seus praceres pastorís e danzas idílicas;
doutro, o esplendor da corte, reflexo dunha orde xerárquica que exalta a través
do simbolismo pastoril a figura dun rei taumaturgo. Así, a lira, emblema da
música e da natureza idealizada, atópase co cetro, símbolo do poder real, nun
diálogo sonoro onde o pastoril e o rexio se funden na linguaxe refinada do
tardobarroco francés.
A danza, que
fora elevada a linguaxe política e social na corte de Luís XIV de Francia, o
Rei Sol, mantense e transfórmase
progresivamente durante o reinado do seu bisneto e sucesor, Luís XV, contexto
no que se sitúan as obras deste programa. Esta manifestación artística continúa
a funcionar como código compartido entre o ámbito cortesán e o teatro,
contribuíndo a establecer un imaxinario idílico no que o mundo pastoril
preséntase como proxección idealizada da propia orde social, integrando
natureza e poder nun mesmo marco simbólico. As diferentes pezas recollidas
neste concerto constitúen o vocabulario desta tradición, cuxa estabilidade
formal non impide unha evolución significativa na súa escritura musical.
PROGRAMA
I.-
Jean-Féry Rebel (1666-1747)
Les
Plaisirs champêtres
1.-
Musette-Gavotte-Musette
2.- Chaconne
3.-
Passepied 4.-
Bourrée-Rigaudon-Bourrée
II.- Mademoiselle
Duval (ca. 1718-post 1775)
Les
Génies, ou Les caractères de l’Amour
(suite
para orquestra da ópera-ballet)
1.-
Ouverture 2.- Premier
et deuxième menuet 3.- Air pour les Génies 4.- Ritournelle 5.- Marche 6.- Ritournelle 7.- Air 8.- Prélude
gai, sans vitesse 9.- Premier et deuxième passepied 10.- Passacaille 11.-
Sarabande 12.-
Premier et deuxième tambourin 13.-
Ritournelle 14.- Rondeau
III.- Jean-Philippe
Rameau (1683-1764)
Castor
et Pollux (suite
para orquestra da traxedia lírica)
1.- Ouverture 2.- Air pour les Athlètes 3.- Premier et deuxième
tambourin 4.-
Menuet 5.-
Première et deuxième gavotte vive pour un
génie qui préside aux constellations 6.- Air très gai 7.- Premier
et deuxième passepied 8.- Chaconne pour les Génies
Texto: Daniel
Sanmartín Nieto