22.4.26

Audición 461: Orfeón Terra A Nosa

Igrexa Nosa Sra. da Antigua (PP Escolapios),

24-05-2026 ás 19:00 horas




ORFEÓN TERRA A NOSA

O Orfeón Terra a Nosa foi fundado en 1966 por Manuel Feijóo OFM (1926-92), quen ocupou a dirección ata 1984, sucedido por Miro Moreira (1984-2021) e Mateo Iglesias (2021-23), tendo na actualidade a Luís Martínez como responsable artístico.
En 1992 recibiu o Premio da Crítica Galega en recoñecemento á súa rigorosa carreira musical. En 1994 o Concello de Santiago de Compostela outorgoulle a Medalla de Prata ao Mérito Artístico. Entre os galardóns obtidos destacan os primeiros premios de polifonía (1974, 1980) no Festival de Torrevieja.
O Orfeón colabora na interpretación do repertorio sinfónico coral e ópera con orquestras como a Xoven Orquestra de Galicia, Orquesta Sinfónica de Galicia, Real Filharmonía de Galicia, Orquesta Sinfónica de Castilla y León, Collegium Musicum Prague, Orquesta Sinfónica de Brno, Le Baroque Nomade, Orquesta Clásica de Vigo… entre outras, baixo a batuta de mestres da talla de Alberto Zedda, Edmon Colomer, Víctor Pablo Pérez, Paul Daniel, Antoni Ros Marbá, Massimo Spadano, William Lacey, Jacques Kantorow, Maximino Zumalave, Joam Trillo, Oliver Von Dohnanyi, Lorenzo Ramos, Jesús López Cobos, Kemal Kahn, Jean Cristophe Frisch ou Michel Piquemal.
Ademais de ter actuado por toda a Península Ibérica, presentouse en festivais internacionais en Francia, Alemaña, Inglaterra, Italia, Holanda, Bélxica, Portugal, O Vaticano, Polonia, Arxentina, Chile, Uruguai, Colombia, Venezuela e Estados Unidos (New York, e Washington).
Realizou numerosas gravacións, entre as que destacan Música tradicional galega (CBS),  Misa solemne Unus Deus e Requiem de Melchor López (BOA) ou a participación na integral de Joaquín Rodrigo (EMI Classics).
O Orfeón, no seu empeño de difundir e poñer en valor a música galega, protagonizou moitas recuperacións e estreas: Misa ao Apóstolo Santiago, Te Deum, Magnificat e Misa de Requiem (Juan Montes), Channanea (Joam Trillo), Stabat Mater (Buono Chiodi), e composicións diversas de José de Vaquedano, Santiago Tafall, Ramón Palacio, Millán Picouto, Marcos Mato ou Paulino Pereiro. Coa RFG participou nas estreas absolutas de Tempos Velados (2016) de Abe Rábade, a ópera A Amnesia de Clio (2019) de Fernando Buíde, e da Misa en honor ao Apóstolo Santiago (2022) de Marco Frisina, dirixida polo propio autor.
En novembro de 2025 presentou a 1ª gravación de la integral dos motetes de Marcial del Adalid (1826-1881), como preámbulo da celebración do bicentenario do nacemento do autor coruñés.

ORQUESTRA TERRA A NOSA


Este conxunto instrumental, creado no seo do Orfeón Terra a Nosa está formado por intérpretes profesionais, na súa maior parte vencellados ao Conservatorio Profesional de Música de Santiago de Compostela. A agrupación constitúese con vontade de permanencia e como parte dun proxecto colectivo de expresión social, musical e cultural. Presentouse en 2025 en Cambados, Vigo e Santiago interpretando o Requiem KV626 (W. A Mozart) e o Magnificat en Dom (G. B. Martini).
A coordinadora da orquestra é Xusa Hervás, profesora de violonchelo no CMUS de Santiago de Compostela.
 

 

PROGRAMA

I.- Niccolò Zingarelli (1752-1837)

CHRISTUS FACTUS EST
QUANDO GESÚ COLL’ ULTIMO LAMENTO

II.- Saverio Mercadante (1795-1870)

LE SETTE ULTIME PAROLE DI NOSTRO SIGNORE SULLA CROCE

1.- Introduzione (coro e solistas)
2.- Parola prima (soprano)
3.- Parola seconda (coro)
4.- Parola terza (tenor e barítono)
5.- Parola quarta (coro)
6.- Parola quinta (tenor)
7.- Parola sexta (barítono e coro)
8.- Parola settima (coro e solistas)


III.- Juan Crisóstomo de Arriaga (1806-1826)

O SALUTARIS HOSTIA

IV.- Giacomo Puccini (1858-1924)

REQUIEM SC76

V.- Gaetano Donizetti  (1797-1848)

TUNC ACCEPTABIS A703  


ORFEÓN TERRA A NOSA

Sopranos, Aida López, Ana Melikhova                              
Tenor, David Ferreiro
Barítono, Pablo Nieves


ORQUESTRA DE CÁMARA TERRA A NOSA

Volíns   Roberto Santamarina (concertino), Blanca Bello, Olga Alexandovskaya, Elena Felpeto
Violas   Sara Franco, Itsaso Bermejo, Oscar Tomé
Violonchelos  Xusa Hervás, Araceli Castro             
Contrabaixo  Juan Cañada
Órgano  Juan Manuel Varela

1.4.26

Audición 460: dúo de chelo e piano

17 de abril de 2026, ás 20:15 horas

Casa da Cultura Poeta Lois Pereiro


DÚO de CHELO E PIANO

 

Patrocina Consorcio da Ribeira Sacra


HARUNA TAKENE, PIANO


A pianista xaponesa Haruna Takebe graduouse na universidade Toho Gakuen de Tokio, ampliou estudos na Universidade das Artes de Berlín e obtivo o grao Master no Conservatorium van Amsterdam.
Na súa actividade profesional destacan as actuacións como solista xunto a orquestras como a Orquestra Sinfónica de Berlín, a Takamatsu Symphony Orchestra ou a Real Filharmonía de Galicia coa que protagonizou a estrea en España do concerto Lotus under the moonlight de Toshio Hosokawa. O selo STH Quality Classics publicou un disco con interpretacións de Scarlatti, Schubert, Liszt e Debussy.
En 2007 incorporouse á Elisabeth University of Music de Hiroshima como Catedrática de Piano e foi principal profesora convidada en varias institucións para facer seguemento de novos talentos ata o 2009, cando se traslada a Santiago de Compostela onde traballa para a Escola de Altos Estudos Musicais.
En España convertiuse nunha asidua dos seus escenarios tanto con recitales de piano solo como con diversas formacións de cámara como Artemis Ensemble, Airas Ensemble ou Vertixe Sonora. Coas dúas últimas agrupacións gravou sendos discos (CD Airas Ensemble; Columna Musica — 2017; e monográfico Víctor Ibarra con Vertixe Sonora para o selo NEOS — 2019).

THOMAS PIEL, CHELO


Nacido en Colonia (Alemania) en 1974, comeza os seus estudios musicais ós 6 anos no conservatorio da súa cidade natal (Rheinische Musikschule) onde ademáis de clases de violoncello coa profesora Susanne Bohn-Schulze, recibe clases de piano. En 1994 obten o primeiro premio na competición nacional da República Federal de Alemania “A Xuventude fai Música” na disciplina de Música de Cámara. En 1995 continúa os seus estudios de violoncello no Conservatorio Superior de Música de Essen (Folkwang-Musikhochschule) co profesor Christoph Richter obtendo o seu título profesional coas máximas calificacións.
Entre os anos 1995 a 2000 perfecciona os seus estudios en varios cursos cos profesores Gerhard Mantel, Siegfried Palm, Thomas Demenga, Ksenia Jankovic, Marcio Carneiro, Yvan Chiffoleau e Mstislav Rostropowitsch. Simultaneamente estudia música de cámara e realiza cursos de especialización cos profesores Andreas Reiner, Diemuth Poppen, Denes Zsigmondy, Vassily Lobanov e Dimitry  Ferschman. A súa experiencia en orquestas é moi amplia.
Foi membro da Orquesta da Xuventude de Colonia (1990-94); da Orquesta Xuvenil de Nordrhein Westfalen (1993-94); da Orquesta Sinfónica do Exército da Rep. Federal Alemana; da Orquesta do Conservatorio Superior de Essen e da Orquesta de Cámara de Gütersloh, onde foi solista de violoncello (1995-2001).
Participou tamén no Ensemble Resonanz, orquesta de Cámara da Filarmonía Xoven Alemana, dando numerosos concertos con directores e solistas de reputación internacional (1997-2000) e foi membro, no ano 2000, da Academia de Verán da Radio de Bavaria dirixida por Mstislav Rostropowitsch.
Así mesmo, é cofundador e membro do Ensemble eMex, agrupación de cámara de música contemporánea.  Desde 2001 é violoncelista na Real Filarmonía de Galicia en Santiago de Compostela.

 

PROGRAMA

1.- Luigi Boccherini / Enrico Mainardi
        I.- Largo e Allegro para violoncello y piano



2.- Enrico Mainardi
         I.- Due canzoni in ritmo di danza para violoncello y piano
         II.- Notturno para violoncello y piano
         III.- Noveletta para violoncello y piano
         IV.- Ballata e Serenata para violoncelo y piano

 

2.3.26

Audición 459: Trío Caronium

 25 de marzo de 2026, 20:15 horas

Casa da cultura poeta Los Pereiro.


TRÍO CARONIUM (Violín, Chelo e Piano)

 


É un grupo de cámara formado por David Veiga Martínez (violín), Isabel Font Belmonte (violonchelo) e Javier Ares Espiño (piano) que nace no ano 2015. Entre os seus obxectivos está a posta en valor do patrimonio musical galego e nesa liña de traballo destaca a súa presentación no Paraninfo da Universidade de Santiago de Compostela, onde interpretou a integral dos tríos de Eduardo Rodríguez-Losada, nun concerto que foi gravado por Radio Galega. David Veiga e Isabel Font son docentes no Conservatorio Profesional de Música da Coruña e Javier Ares no Conservatorio Superior de Música da Coruña.

Neste programa profundan nesa liña de recuperación de patrimonio musical galego coa interpretación dunha obra do compositor coruñés Marcial del Adalid, do que se celebra este ano o bicentenario do nacemento, e que foi reconstruida e rematada polo compositor Juan Durán. O Trío para violín, violonchelo e piano de Marcial del Adalid foi estreado o 17 de marzo de 2026 na Real Academia Galegas de Belas Artes no “Ciclo de conferencias e concertos Bicentenario Marcial del Adalid (1826-1881). Martes das Artes 2026”.

Complétase o programa cunha obra de referencia no repertorio camerístico para esta formación: o Trío para violín, violonchelo e piano de Tchaikovsky. A obra foi creada entre os anos 1881 e 1882, está adicada ao seu amigo Nikolái Rubinstein, e leva como subtítulo “á memoria dun gran artista”. Nikolái falecera no ano 1881 e Tchaikovsky decidiu crear unha xigantesca homenaxe musical articulada en dous grandes bloques: unha peza elexíaca e un tema con variacións.

David Veiga Martínez

Nacido na Coruña, realizou os seus estudos musicais no Conservatorio da súa cidade, onde se formou con destacados profesores e violinistas, ampliando posteriormente a súa preparación na Escola de Altos Estudos Musicais de Galicia. Tras obter o título superior de violín e música de cámara coas máximas cualificacións, continuou o seu perfeccionamento en Madrid con recoñecidos mestres, como Ara Malikian, Eusebio Ibarra ou Manuel Guillén, e cursos especializados en análises, música de cámara, práctica orquestral e violín. Colaborou con diversas orquestras e conxuntos, é membro do Cuarteto Antares e de Gallaecia Antiqva e desenvolve tamén unha labor pedagóxico e de divulgación musical. Actualmente é profesor no Conservatorio Profesional de Música da Coruña.

Isabel Font Belmonte

Natural de Palencia, realizou os seus estudos profesionais de violonchelo no Conservatorio da súa cidade, formándose con diversas profesoras e ampliando a súa preparación con María de Macedo. Continuou os seus estudos superiores en Salamanca e na ESMUC, onde os finalizou brillantemente e recibiu formación en música de cámara do Cuarteto Casals. Obtivo premios e distincións en certames como o Vila de Salou e o concurso Vila de Ponts. Perfeccionou a súa formación en Santiago de Compostela e en numerosos cursos con recoñecidos mestres, como Bárbara Switalska ou Asier Polo. Desenvolve unha intensa actividade camerística, especialmente co Trío Antares, e actualmente é profesora no Conservatorio Profesional de Música da Coruña.

Javier Ares Espiño

Doutor pola USC e Catedrático de piano no Conservatorio Superior de Música de A Coruña. Comezou os seus estudos no Conservatorio de Betanzos, continuando no Conservatorio Superior de Música de A Coruña baixo a dirección de Natalia Lamas. Posteriormente ampliou os seus estudos no Centro Superior de Ensinanza Musical Katarina Gurska recibindo clases dos pianistas Alexander Kandelaki e Nino Kereselidze. Desenvolve unha ampla actividade como solista, destacando as súas actuacións coa Real Filharmonía de Galicia, Orquesta Sinfónica de Ponferrada, Banda Municipal de Música de A Coruña ou Banda Municipal de Música de Santiago, e como integrante de grupos de cámara en diversas formacións. É membro da Irmandade da Música Galega e do Grupo de Investigación Organistrum da USC, co que participou en varios proxectos I+D+i.



PROGRAMA

1.- Marcial del Adalid (1826-1881):
Trío para violín, violonchelo e piano, Op. 36        
(Reconstruida e finalizada por  Juan Durán, 2025)
    
    I.- Moderato
 

2.- Pyotr Ilych Tchaikovsky (1840-1893):Trío en la menor, Op. 50

I.- Pezzo Elegiaco

II.-  a) Tema con variazioni. Andante con moto

Var I
Var II: Più mosso
Var III: Allegro moderato
Var IV: L'istesso tempo
Var V: L'istesso tempo
Var VI: Tempo di ValseVar VII: Allegro moderado
Var VIII: Fuga. Allegro moderato
Var IX: Andante flebile, ma non tanto
Var X: Tempo di Mazurka
Var XI: Moderato


  b) Variazione finale e coda. Allegro risoluto e con fuoco

  Coda: Andante con moto – Lugubre. L'istesso tempo

Audición 458: Cine Concerto - Sober

 II CICLO de CINE – CONCERTO na CONTORNA - SOBER

 

 Domingo 15-03-2026 ás 19:00 horas, CENTRO SOCIO CULTURAL de Sober

 


CASPERVEK

Comezos

Caspervek Trío fundouse en 2013 polo pianista Brais González e o percusionista Blas Castañer. A súa primeira actuación foi en xaneiro de 2014, interpretando unha partitura orixinal e improvisada para o Nosferatu de F. W. Murnau. Un mes máis tarde, o violinista Eduards Vecbastiks uniuse ao dúo e xuntos, os tres novos músicos comezaron a escribir novas bandas sonoras para as obras mestras do expresionismo alemán. Nos seus primeiros catro meses de actividade, a banda estreou catro bandas sonoras. A prensa local especializada definiu este debut como "a gran sorpresa de 2014".


Primeiros anos

O trío alcanzou rapidamente certo recoñecemento local, tocando nalgúns dos principais festivais da rexión como o Via Stellae ou o Festival Sinsal. Un ano máis tarde, Caspervek faría a súa primeira xira europea. Unha viaxe que lles levou a actuar nunha ducia de países do continente, estreando cinco novas bandas sonoras e actuando en importantes escenarios como o Museo Nacional de Estonia, o Auditorio Baltais Fligelis de Letonia ou a Galería FLUX de Budapest. Nos anos seguintes, Caspervek seguiría actuando noutros importantes escenarios europeos como a Lytgen Station de Copenhague, o GORS de Rezekne ou o Kalnciema Kvartals de Riga. En 2015 e 2016, Caspervek formou parte da programación de The Urban Beach Cinema, un dos maiores cinemas ao aire libre de España, onde ofreceu máis de dez películas mudas ante miles de persoas.


Anos intermedios

En 2016, unha nova violinista, Raquel Fernández, uniuse á formación, mentres que Eduards trasladouse a Alemaña para desenvolver unha carreira como violinista de orquestra. Durante estes anos, o grupo acentuou o seu interese nos concertos didácticos, traballando estreitamente con festivais de cinema e institucións académicas para desenvolver programas específicos que achegasen o cinema mudo e o patrimonio cinematográfico aos nenos. Como resultado deste traballo, o grupo ofreceu concertos educativos no Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela), o Teatro Afundación (Vigo), ou o Centro Cultural Záhrada en Banska-Bystrica (Eslovaquia), así como en ducias de escolas e colexios de toda España. O 26 de outubro de 2016 fixo o seu primeiro cine-concerto para a Sociedad Filarmónica de Monforte de Lemos.

Novos camiños

En 2019 o grupo decide afastarse gradualmente da súa formación orixinal como trío para empezar a incluír novos elementos e evolucionar cara a un ensamble modular no que os diferentes compoñentes entran segundo as necesidades de cada película. Esta nova etapa comeza coa estrea do proxecto máis ambicioso da historia de Caspervek: unha épica representación da paixón de Juana de Arco de C. T. Dreyer cun coro de 24 cantantes e un conxunto de 12 músicos que se estrea en maio de 2019 ante un cheo total en Vigo, en Monforte representouse o 18 de novembro de 2022. Desde entón, a filosofía de Caspervek sempre foi promover e fomentar o talento local, facilitando a incorporación de novas figuras da música clásica á banda. Así mesmo, en 2019, Caspervek chega a un acordo coa plataforma española Tolemias, pioneira na distribución de concertos en streaming, para producir unha serie de concertos gravados en 4K cun innovador sistema que permite ao espectador elixir diferentes opcións para ver o concerto e a película. Este é o primeiro proxecto que integra o cinema mudo coas novas tecnoloxías multiángulo.

O HEROE DO RÍO

O filme

O capitán William "Steamboat Bill" Canfield é o orgulloso dono dun vello barco de vapor que coñeceu tempos mellores. Coa chegada do seu fillo, a quen non ve desde que era un bebé, espera atopar un aliado forte e robusto que lle axude a competir co luxoso barco do magnate John James King. Pero as súas expectativas derrúbanse cando o seu fillo aparece en escena: delgado, torpe, con bigote de lapis, boina francesa e un ukelele debaixo do brazo. Aínda por riba, o mozo está namorado de Kitty, a filla do seu maior rival. E os dous pais farán todo o posible por separar á parella.
A escena na que cae unha fachada, que se rodou sin efectos especiais nin dobres, na que o propio Keaton xugouse literalmente a vida é a secuencia máis espectacular da súa filmografía.

A banda sonora

Como outras bandas sonoras escritas por Brais González para as películas de Buster Keaton, a música de Caspervek para Steamboat Bill Jr. baséase nos sons do swing, o Dixieland e o jazz vintage. Á versión orixinal para violín, piano e percusión seguiulle unha segunda versión con clarinete, estreada no Festival IKFEM de 2020.

31.12.25

Audición 457: Orquestra KV2211

Sábado 3 de Janeiro 2026

Auditorio do edificio multiusos de Monforte, 19:00 horas

 

 
 

ORQUESTRA XUVENIL

 Georg Philipp Telemann

 - Concierto para viola y orquesta en sol mayor

 - Largo 

- Allegro 

-Andante

 -Presto

 Violas solistas: 

1° y 2° Valentina Ruiz 

3° y 4° Lucía Rodríguez 

 

 Leopold Mozart 

 Sleigh Ride (Paseo en trineo) 

- Intrada, Allegro maestoso

 - Sleigh Ride, Allegretto 

- La dama tiene frío, Andante molto 

- Empieza el baile, Menuet

- Fin del baile, Rondo  

 

ORQUESTRA INFANTIL

 - Cuento de Anthalasia.Escrito para la Orquesta por Raquel Fernández. Con música de Vaughan Williams (basada en Fantasía en un tema de Thomas Tallis) 

-Canciones navideñas tradicionales

18.12.25

Audición 456: Concerto Lírico Emilia Pérez e Lucas López López

29-12-25, 20:15 horas, 

Casa da Cultura Poeta Lois Pereiro

 

Anteriormente se había anunciado la actuación junto a Emilia Pérez pero por motivos de salud actuará Lucas López junto al pianista Miguel Valls.

 

Entrevista en Ondacero Monforte a Lucas López y Antonio Prado.

 


LUCAS LÓPEZ LÓPEZ, BARÍTONO

MIGUEL VALLS MARTÍNEZ, Piano 



Lucas López López:

Nado no ano 2000, Lucas López é graduado superior en piano e canto polo Conservatorio Superior de Música de Vigo. Actualmente continúa os seus estudios de canto na Zürcher Hochschule der Künste (Suiza) baixo a tutela do tenor Werner Güra. Obtivo o 1º premio no VIII Concurso de Solistas del CSMVigo. Tamén foi gañador das XXIV e XXV edicións do Concurso Mirna Lacambra, debutando así na temporada de Òpera a Catalunya. Recentemente acadou o Premio Andrés Gaos no VI Concurso de Canto Compostela Lírica, así como diferentes galardóns no XVI Concours International de la Mélodie de Gordes.
Formou parte da Ton Koopman Academy en Den Haag, Holanda, ademáis de ser membro da Bachcelona Akademie. Participou en ciclos de concertos como o International M.K. Festival Ciurlionis en Palanga (Lituania), “Música para una época” do Museo de Belas Artes de A Coruña; “Músicas abertas”, da Banda Municipal de Santiago de Compostela; ou “Novas voces galegas”, de Amigos da Ópera de A Coruña. Protagonizou produccións de Die Zabuberflöte, Il barbiere di Siviglia, The telephone, Il segreto di Susanna, Dido and Aeneas, Carmina Burana e  The echanted Pig, entre outros títulos.

 

 Miguel Valls Martínez 

Graduado superior na  especialidade de piano polo Conservatorio Superior de Música da Coruña, dende moi cedo centra a súa atención no eido da música de cámara e o acompañamento pianístico. 
En Coruña estudia coa pianista Anna Mirzoyan e posteriormente trasládase a Utrecht para estudiar con Alan Weiss.
 Como pianista acompañante participa en diversos cursos, ciclos de música de cámara e  concursos.
Recibe formación de pianistas como Robert Shugarov, Levon Hovsepian, Albert Attenelle, Domenico Codispoti, Jeremy Chaulk y Sebastián Colombo.
Dende o ano 2019 é funcionario de carreira do corpo de profesores de música e artes escénicas no conservatorio profesional de Santiago de Compostela

 


 

Programa





Neue Liebe (de Mörike-Lieder) Hugo Wolf (1860 - 1903)

Ridonami la calma Paolo Tosti (1846 - 1916)

So we'll go no more a roving Maud Valérie White (1855 - 1937)

Album für die Jugend Op.68 nº30 Robert Schumann (1810 – 1856) piano solo

L'orage c'est calmé (de Pêcheurs de perles) Georges Bizet (1838 - 1875)

Warm as the autumn light (de Ballad of Baby Doe) Douglas Moore (1893 - 1969)

Ein Traum (de 6 Lieder op. 48) Edvard Grieg (1843 - 1907)




--pausa--

Cántiga do neno da tenda (de Seis poemas galegos) Isidro Maiztegui (1905 - 1996)

Cuba dentro de un piano (de Cinco canciones negras) Xavier Monstalvatge (1912 - 2002)

Danza de la moza donosa (de Danzas argentinas op.2)

Alberto Ginastera (1916 – 1983) piano solo

Dile (de Don Manolito) Pablo Sorozabal (1897 - 1988)

Luché la fe por el triunfo (de Luisa Fernanda) Federico Moreno Torroba (1891 - 1982)





10.11.25

Audición 455- Cine Concerto Caspervek en Pantón

 30 - 11 - 2025 ás ás 18,00 h.

Casa da cultura de PANTÓN

Patrocinado polo Concello de Pantón



CASPERVEK
Comezos
Caspervek Trío fundouse en 2013 polo pianista Brais González e o percusionista Blas Castañer. A súa primeira actuación foi en xaneiro de 2014, interpretando unha partitura orixinal e improvisada para o Nosferatu de F. W. Murnau. Un mes máis tarde, o violinista Eduards Vecbastiks uniuse ao dúo e comezaron a escribir novas bandas sonoras para as obras mestras do expresionismo alemán. Nos seus primeiros catro meses de actividade, a banda estreou catro bandas sonoras. A prensa local especializada definiu este debut como "a gran sorpresa de 2014".

Primeiros anos
O trío alcanzou rapidamente certo recoñecemento local, tocando nalgúns dos principais festivais da rexión como o Via Stellae ou o Festival Sinsal. Un ano máis tarde, Caspervek faría a súa primeira xira europea. Unha viaxe que lles levou a actuar nunha ducia de países do continente, estreando cinco novas bandas sonoras e actuando en importantes escenarios como o Museo Nacional de Estonia, o Auditorio Baltais Fligelis de Letonia ou a Galería FLUX de Budapest. Nos anos seguintes, Caspervek seguiría actuando noutros importantes escenarios europeos como a Lytgen Station de Copenhague, o GORS de Rezekne ou o Kalnciema Kvartals de Riga. En 2015 e 2016, Caspervek formou parte da programación de The Urban Beach Cinema, un dos maiores cinemas ao aire libre de España, onde ofreceu máis de dez películas mudas ante miles de persoas. O 26 de outubro de 2016 fixo o seu primeiro cine-concerto para a Sociedad Filarmónica de Monforte de Lemos.

Anos intermedios
En 2016, unha nova violinista, Raquel Fernández, uniuse á formación, mentres que Eduards trasladouse a Alemaña. Durante estes anos, o grupo acentuou o seu interese nos concertos didácticos, traballando estreitamente con festivais de cinema e institucións académicas para desenvolver programas específicos que achegasen o cinema mudo e o patrimonio cinematográfico aos nenos. Como resultado deste traballo, o grupo ofreceu concertos educativos no Auditorio de Galicia (Santiago de Compostela), o Teatro Afundación (Vigo), ou o Centro Cultural Záhrada en Banska-Bystrica (Eslovaquia), así como en ducias de escolas e colexios de toda España.

Novos camiños
En 2019 o grupo decide afastarse da súa formación como trío para evolucionar cara a un ensamble modular segundo as necesidades de cada película. Esta nova etapa comeza coa estrea do proxecto máis ambicioso da historia de Caspervek: unha épica representación da paixón de Juana de Arco de C. T. Dreyer cun coro de 24 cantantes e un conxunto de 12 músicos que se estrea en maio de 2019 ante un cheo total en Vigo, en Monforte representouse o 18 de novembro de 2022. Desde entón, a filosofía de Caspervek e facilitar a incorporación de novos músicos á banda. Así mesmo desde 2019, Caspervek acorda con Tolemias, pioneira na distribución de concertos en streaming, sendo este o primeiro proxecto que integra o cinema mudo coas novas tecnoloxías multiángulo.




O MAQUINISTA DA XERAL
O filme

Unha das grandes comedias de todos os tempos e o traballo crave da carreira de Buster Keaton.

Johnnie Gray é maquinista do tren The Xeneral e está namorado de dúas cousas: a súa locomotora… e a súa prometida, Annabelle Le. Cando estala a Guerra Civil Americana, Johnnie tenta alistarse no exército confederado, pero é rexeitado por ser considerado máis útil como maquinista —aínda que non llo explican—. Tras ser malinterpretado pola familia de Annabelle, ela esíxelle que non lle falará máis ata que o vexa con uniforme. Cando un comando da Unión rouba o seu tren, levándose a bordo tamén a Annabelle, Johnnie emprende unha persecución épica para recuperar a ambas: o seu amor e a súa locomotora. Inspirada por un feito real ocorrido durante a Guerra Civil —a chamada Great Locomotive Chase—, The Xeral é hoxe considerada unha dos cumes absolutos do cinema mudo e unha das mellores películas de todos os tempos. Con todo, no momento da súa estrea en 1926, foi un fracaso comercial e crítico. A mestura de comedia, acción e guerra non foi ben recibida polo público da época, e a película apenas recuperou a metade do seu enorme orzamento, que superaba os 750.000 dólares, financiados polo propio estudo de Keaton.
As consecuencias foron devastadoras: Keaton perdeu a súa independencia como director e foi forzado a asinar con Metro-Goldwyn-Mayer, o que marcou o declive da súa carreira como creador libre.
E con todo, co paso das décadas, The Xeral foi revalorada como unha obra mestra total, o exemplo perfecto de como fusionar comedia física, narración cinematográfica precisa e coreografías mecánicas imposibles. A persecución de trens que ocupa gran parte da película é unha proeza técnica sen precedentes, realizada sen efectos especiais nin maquetas: os trens son reais, e Keaton realiza as acrobacias cunha frialdade case sobrehumana.
En 1989, The Xeral foi unha das primeiras películas seleccionadas para formar parte do National Film Registry da Biblioteca do Congreso de EE. UU. polo seu valor "cultural, histórico ou estético". Foi incluída en numerosas listas das mellores películas da historia, incluíndo o Sight & Sound Poll, onde foi votada como a 8ª mellor película en 1972 e a 10ª en 1982. O crítico Roger Ebert incluíuna no seu Top 10 persoal e na súa serie The Great Movies.

A banda sonora
A banda sonora de Caspervek para "The Xeral" presenta unha interesante combinación do estilo habitual das comedias slapstick (uso de jazz clásico e swing) coa presenza de melodías de música folclórica americana e sons que lembran ás cancións da Guerra Civil estadounidense.

NOTAS: O tren utilizado para a locomotora The Xeral foi un auténtico modelo de época, restaurado e adaptado para a película. Na rodaxe, Keaton estivo a centímetros da morte en varias acrobacias sobre o tren, incluíndo unha escena na que se balancea sobre a engrenaxe en marcha. 

 

 Texto CASPERVEK